Hallo allemaal,

Vandaag was het een dag waar ik al 4 jaar naar uitkeek.  Als miniem zag ik hoe de grotere jongens mochten deelnemen aan de kampioenschappen en ik bewonderde telkens weer die mooie truien die ze aanhadden.Vandaag was het mijn eerste Belgisch Kampioenschap, ik heb enorm naar die dag uit gekeken. De hele week droomde ik van dat kampioenschap, en vandaag was het zover, toen wij aan de start stonden, gierden de zenuwen door mijn keel.  Ik wist dat ik zeker niet moest onderdoen voor de favorieten.  En ik was vorige woensdag gaan verkennen, en ik was zeer tevreden
over het parcours dat we moesten rijden. Het was zwaar en de conditie was hier erg belangrijk.  Ik had in mijn hoofd een plan, en als ik mee vooruit was zou ik dat plan zeker uitvoeren had ik gezegd. En ja hoor, het was net zoals ik het had gehoopt. De start was heel lang, een klim. Ik mocht mee vooraan starten en wist dat het erg belangrijk was om een goede start te nemen.  Dat lukte mij perfect, en daarna was het zorgen dat ik geen fouten maakte. Er was wat chaos aan de start, het was beginnen regenen, er werden wielen verwisseld, er werd druk uit de banden gelaten..............Maar buiten een beetje druk uit de banden is er bij mij niets veranderd.

Witse en Wannes waren mee goed weg, maar maakte stuurfouten.  Ik probeerde rustig te blijven, en mijn wedstrijd goed te dosseren.  Sander was ook vandaag goed in vorm, Sander en ik hadden een gaatje gemaakt op de rest van het peleton.  En ik wist, dat ik niet zo naar beneden mocht duiken zoals met de verkenning want elke bocht die moest genomen worden werd vettiger en vettiger.  Ik nam ook bewust in die bochten wat afstand van Sander, want als hij moest vallen dan zou ik er zeker bij liggen.

Tijdens de afdalingen voelde ik dat ik toch wel beter was, Sander was dan weer goed in de klimmen.

De laatste ronde wist ik perfect hoe ik het zou aanpakken, ik wist dat ik het moest doen in de afdalingen.  De laatste ronde heb ik wel risico's genomen en zo kon ik toen we uit het veld kwamen enkele meters nemen.

Ik ben dan voluit op de pedalen gaan staan en heb gereden zo hard ik kon.  Mijn supporters hebben mij echt mee vooruit geroepen.  Ik ben erg blij dat Jun, Luca, Lander en Senne en Myrthe en de Jan natuurlijkspeciaal van Vorselaar zijn gekomen om mij te zien rijden.

Ik ben zo blij, dat het mij is gelukt, en ik zal zeker de komende crossen moeite blijven doen om mooie plaatsen te behalen. Op naar de volgende cross.

 Renilda wil ik ook heel erg hard bedanken omdat ze zo goed haar best doet voor ons allemaal. Ze was apetrots en dat doet echt wel deugd. Vake, moeke, moemoe en vava, Robbe, Ivo en de vava, mama en papa van de Jun super dat jullie erbij waren.  Ook alle andere mannen van Dcm, mama's, papa's bedankt voor jullie leuke reacties.   

Desie bedankt om van mijn site weer zo'n pareltje te maken.

Nikki, Gert, Pieter, Jeroen, Brian, Tante Anja, Nonkel Johan, Bieke en Nick bedankt dat het zo mooi is versierd thuis!!!!!!!!!!!!!!!!!!  

Als ik nog iemand ben vergeten, aan iedereen een echte dankuwel!!!!!!!!!  

Mama, papa, Robbe bedankt voor alle steun en goede zorgen!!!!! 

Dankuwel geburen voor die mooie Belgische vlag die onze straat siert!!!!!!!!!!! 

Niels, Sander en Lars, Witse en Wannes , Andres ook kei goed gereden, het geluk speelt ook heel veel mee, en ik ben blij dat het deze keer voor mij was.

 Sportieve groeten,

Senne