Hallo allemaal, 

Bluf, pokeren en verloren. Met deze zin wil ik mijn verslag beginnen. Vandaag was het cross in Lille, een cross die voor mij zo goed als een thuiswedstrijd was.  Het was een zware cross, alhoewel het parcours er beter bij lag dan het voorbije weekend.  Mijn start was heel goed, ik was super goed weg en nam al direct enkele meters op de andere renners.  Ik wou en zou mijn super mooie driekleur tonen aan al mijn supporters en mijn familie die kwamen kijken.  Ik voelde mij zeker wel goed, ik wou dan ook mijn leiderspositie niet afgeven en laten zien wat ik in mijn mars had. De eerste ronden dacht ik dat de jongen die achter mij aan reed wel zou kraken. Niels zat kort bij, maar op sommige stukken moest hij wat meters laten. Ruben de jongen achter mij  daar had ik al twee keer tegen gereden en ik heb hem twee keer kunnen verslagen.  De voorbije crossen zat hij de eerste ronden kortbij, maar de laatste ronden moest hij er telkens af.  Ik dacht dat ook vandaag zo zou zijn.  Ik trok enkele malen goed door, en probeerde aan te voelen waar ik de betere was.  En ik wou ze doen kraken, maar ook al riepen mensen langs de kant de laatste twee ronden, Senne ga nu zitten en laat de andere werken, ik had er geen oren naar.  Ik vond dat ik het verdiende om op die eerste plaats te rijden en het deed ook enorm deugd dat ik dat kon volhouden.

Tot op de sprint toe, dacht ik dat ik wel zou winnen, ik zou Ruben zeker verslaan in die sprint!  En bijna was dat ook zo, dat zal je wel merken op het filmpje dat je op mijn site zal terug vinden.

Jongens die laatste meters waren er teveel aan, ik was op........ echt ik raakte niet meer recht, had ik het maar slimmer aangepakt, maar ja dat is nu natuurlijk te laat.  Ik was zo teleurgesteld, omdat ik zo overtuigd was dat deze keer het hoogste schavotje het mijne zou zijn.

Maar de ontchoocheling ebt langzaam weg!  Wout had ook zo'n rotgevoel op het BK, en ook hij moest ermee omgaan.  En nu was het maar een gewone cross en toch knaagt het.  Maar nu hang ik mijn crossfiets bijna aan de haak,  ik ga woensdag nog een jeugdinitiatie mee rijden in Lille en dan enkele weken rust.  Rust is bij mij niet stil liggen met de fiets, maar gewoon geen wedstrijden meer rijden.

Ik ga mijn nieuwe mountenbike beginnen testen, en hem leren aanvoelen want dat is toch weer wat anders dan een cross fiets.  Ook stilletjesaan beginnen denken aan het baanseizoen.  Doelen heb ik niet echt gesteld, afwachten wat het zal brengen.

Ik wil gewoon eens proeven van het mountenbike gebeuren, maar ik ga ook mijn best doen op de baan.  Mijn seizoen is meer dan geslaagd, twee truien binnen en een tal van podiumplaatsen.  Ook van ziekten ben ik deze winter gespaard gebleven.  En ik heb enorm veel plezier gehad met mijn cross vrienden.   

Vince jij hebt vandaag ook super goed gereden, jammer dat je weer achteraan moest starten.  Ik kijk er naar uit om jullie allemaal zo rap mogelijk terug te zien!!!!!!!!

Bedankt allemaal voor de steun en de vele aanmoedigingen! 

Tot de volgende!  

Sportieve groeten,

Senne

Vake bedankt dat je mijn fiets tegen elke wedsrijd weer perfect in orde maakte!  En mama, papa, Robbe, moeke en alle andere supporters bedankt om jullie stem steeds luid te laten horen.